
Eerste hulp voor ons huisdier

Behalve honden, want de dokter kon aan de wond zien of het een katten-, honden- of vlooienbeet was. Het moet een kat zijn geweest, was de diagnose. Ook de dokter sluit een actie van het al-Katta webwerk niet uit. Zij bond ons op het hart om de veiligheidsmaatregelen rond Koen aan te scherpen. Vroeger werden maatregelen gewoon strenger, tegenwoordig worden ze ‘aangescherpt’. Journalisten en politici zeggen het elkaar voor en na: aanscherpen. Dat klinkt minder streng en is het ook. De veiligheid op straat wordt er niet beter op. Koen is daar mooi de dupe van.
We overwegen er nu 2 kleine koentjes bij te nemen en die op te leiden tot bodyguards. Oma is al benaderd met het verzoek 2 bijtvrije overvachtjes van staalwol te breien. Maar dit is allemaal toekomstig beleid, Koen is daar nu met zijn nare wonden niet direct mee geholpen. Hij is een dagje ter observatie opgenomen -zeg maar een tbs-je (terbeschikkingstelling) aan de dierendokter. Niet voor straf, maar uit helende liefde. Verder speculeren over de oorzaak van Koen’s verwondingen bewaren we voor als ie weer thuis is. Nu moest er eerst gehandeld worden.
Uit de boekenkast trok ik ‘Eerste hulp voor uw huisdier’. Inleiding: ‘Lees dit boek voordat u bij uw dier een aandoening waarneemt en u handelend dient op te treden.’Als je snel moet ingrijpen moet je het weten, is het devies. Wij, als ware dierenvrienden, wisten dit natuurlijk. Jaren geleden openden we dit standaardwerk en: lezen, stampen, alles parate kennis in ons hoofd. Maar er gebeurde niks met onze viervoeter, gelukkig. Toen zij we gaan oefenen, want dat baart kunst. Pootjes gebroken en gespalkt. Staartje eraf en weer aangenaaid. Teken erop gezet en vakkundig verwijderd. Oortjes gescheurd en gezwaluwstaart. Tegen de haren in gestreken. Lintwormpje erin, pilletje erachter aan. Kortom, een echt practicum, waar we veel aan hadden. Toen we alle aandoeningen en kwalen onder de knie hadden, hebben we onze knuffel nog als nieuw weer teruggebracht naar de speelgoedwinkel, we hadden het bonnetje nog. We hebben de pluis ingeruild voor een spraygun, ter aanscherping van ons vreemde-katten-in-de-tuin-maatregelen.

Gelukkig viel er vandaag een folder in de bus van De Blooker met een superaanbieding voor een draadloze bewakingscamera met monitor. Te gebruiken als babyfoon. Dat wordt dus onze poezenfoon. Ik ga er meten 10 kopen en behang de hele buurt ermee. Als de terreurkatten van al-Katta Koen te grazen nemen hoef ik alleen maar de banden terug te spoelen. De gewelddadigheden in de poezenwereld lijken gelijke tred te houden met die in de echte mensensamenleving. Volgens mij -en de dierendokter- is de voortschrijdende ontlezing de oorzaak van alle kattenkwaad.
Laurens
14 augustus 2005