
De fotograaf als beeldendichter
Brassa Jean-Claude Gautrand. (uitg. Taschen 192 p.)

In 1924 verhuisde hij naar Parijs, waar hij vijf jaar later voor het eerst een eigen camera kreeg en hiermee door Parijs dwaalde.

Parijs als stad bleef zijn eeuwige liefde, hoeveel hij ook reisde met zijn camera buiten Europa en zich in 1940 in de vrije Franse zone vestigde om in 1944 snel terug te keren om foto’s te maken van de bevrijding van zijn geliefde stad. Parijs, het Mekka van de fotografie ?n fotografen, het spiegelbeeld van geheime verlangens en verloren illusies in duizenden beelden vastgelegd, was h?t domein van Brassa?. Zijn Parijse stijl is ook herkenbaar in zijn foto’s van landschappen en mensen in Europa. De liefde voor de mens en zijn leefwereld sprankelt in al zijn nuances op Brassa?’s beelden. Hij is het die als geen ander met zijn camera po?zie bedreef. De wereld vastlegde van menselijke luchthartigheid, treurnis, ernst en vreugde. Een kleurrijke wereld in kunstzinnig en vakkundig zwart-wit.
Een dichter van het licht.
Laurens
9 november 2004